Wednesday, March 23, 2011

Καιρός δύσκολος. Χάνω. Γενικά και από παντού. Χάνω ενέργεια, χάνω φίλους, χάνω συνήθειες όμορφες, χάνω...

Και αμέσως σκέφτομαι πως τουλάχιστον εμείς οι τέσσερις είμαστε καλά. Για πόσο ακόμα δεν ξέρω αλλά έχω αποφασίσει αυτό το τριήμερο να είμαστε καλά.

Κι ούτε που θα ψάξω να βρω τι είναι αυτό το γαμημένο σύνδρομο του Ζιλμπέρ.

(θέλω να σταματήσω, να κατέβουν όλοι, να πάω κάπου που να μην υπάρχουν τηλέφωνα, να κοιμηθώ ένα βράδυ μέχρι το πρωί χωρίς να σηκωθώ ούτε μιά φορά, θέλω να γίνει καλά ο μπαμπάς μου, θέλω τη ζωή μου πίσω)

5 comments:

Mambo Tango said...

Θα περάσει κι αυτό.
*

agrampelli said...

Σε σκέφτομαι...μόνο αυτό μπορώ...κουράγιο

Sidepap21 said...

Ηρέμησε ...
όλα θα πάνε καλά !!!
Φιλιά σε όλους ...
και περαστικά ...

AVRA said...

δεν ξερω τι να πω....κουράγιο..!

Maria-Maria said...

σε καταλαβαινω παρα μα παρα πολυ, οταν νιωθεις οτι καταρεεις, κοιτα να βρεις κατι να τσατιστεις, να εκτονωθεις, βρισε και κανεναν στο δρομο οταν οδηγεις, ( και μετα παρε μια μερα ρεπο και εκτονωσου στον υπνο)
φιλια